| 17. | L.1. vi'. L.3: fer skulle. L.4: han monne1 meg ihjel slå. |
| 1ikke: ó | |
| 19. | L.2: - so stor ein vånde; 4 - vatni. |
| 22. | L.3: hosse lives dæ-. L.4: hosse lives fái. |
| 25. | L.4: - noti ó lenger. |
| 26. | L.4: herpå. |
| 28. | L.1: vipla han. L.2: hart. L.3: bunkene. |
| 29. | L.2: vrå. L.4: jomfrukl.- |
| 31. | L.3.4. de va - han kraup. |
| 32. | L.1: silde om aftenen. L.2: voksljus. |
| 34. | L.3: den røde. L.4 - stykkji. |
| 35. | |
| 36. | L.2: lite. L.3 ikke : alstøtt. |
| 39. | L.3: rósar. |
| 41. | De va' idde Hermod. Her Omkvæd: No bli den skjönnaste liljó vunni. |
| 42. | L.2: fei dei kjempunne tolv. L.9. Hermo. L.4. svadden dvs.: Brudgommen (ein dygtug svadde). Dei tro ut av steinstogo, de va' dei kjempunne tolv, Herm brurehuse, - golv. |
| 43. | L.2: bak i ei vrå. Så 47.idde - sviddo. |
| 44. | L.1: den kjellarsvennen. L.2: fram mæ. |
| 45. | L.1: kjellarmann. |
| 46. | L.3: kjellarsvenn. L.4: so lutunne dreiv i tvæ. |
| 49. | L.1: höieloft. L.4: slagne - dine. |
| 50. | L.2: sveipte han sitt hovu i - . L.3: höieloft. |
| 51. | L.3: i hånom skaka. |
| 52. | L.3: gjeitegjætar. |
| 53. | L.2: ulvanne. L.3. ruvillen dvs.: Datter sin. |
| 58. | L.4: hell han. Sliltn. fadde ha' dei søninne tvo, dei va' både gråmme å fridde, den eine va' unge Hollgjer, den andre va' Hermo idde. |
