[BIN: 0141]
Møya i linda.
Linda
(fleire alternative titlar)Oppskrift 1857 av Sophus Bugge etter Aslaug Askedalen, Vrådal, Kviteseid, Telemark .
| 1. | Um tala bruri i benkjen sat
kven eige dæ båne på golve går.
-Imot så bliver en somår - |
| 2. | Te svara dei brukvindunne tvo
Dæ eige den herren som du sko´ få. |
| 3. | Ho gjore dæ båne så mykje imot
ho skapte dæ te en ulv så jot. |
| 4. | Ho skapte dæ i ein bæri ting
h[o] sk[apte] d[æ] i ei lind så skjønn. |
| 5. | Stolts Signelill ville te kyrkja gå
så såg ho den lindi i lunden står. |
| 6. | Gud vælsigne den lind så skjønn
allstøtt stende ho like grønn. |
| 7. | Stolts Signelill, stolts Signelill, spott ikkje mæg
bæri heve du heime sjå dæg. |
| 8. | Du sit inne å tvær ditt hår
eg må stande ute bå høst å vår. |
| 9. | [Du sit inne å tvær] din fot
[eg må stande ute] mæ frosi rot. |
| 10. | Dei beste riddarann´ æ´ heime sjå deg
dei beste timmermennann søkjer meg. |
| 11. | Så høgge di mæg ti sængjestokk
eg høyrer så mangt eitt løyndesnakk. |
| 12. | [Så høgge di mæg ti] altartre
der legge seg så mangen syndar ne. |
| 13. | [Så høgge di mæg ti] kyrkjeskruv
der sit så mang ei ærleg brur. |
| 14. | Stolts Signelill aksla kåpa blå
gråtands så gjekk ho lindi ifrå. |
| 15. | Så hoggje ho hennar i kvor den rot
å av blei der ei jomfru go.
|